سفره کامل پهن شده بود. میزبان بفرماییدی می‌گوید تا همه شروع کنند، بعد می‌آید روبروی شما :
_ حاج اقا بشقاب تون رو بدید من براتون غذا بکشم!
_ دست شما درد نکنه، خودم می کشم….
_ نه! اصلا…
بعد بشقاب را از جلوی‌تان بر می‌دارد، ظرف را پر می‌کند از برنج زعفرانی. با وسواس بهترین تکه های ته دیگ را می چیند دور بشقاب، ‌و چند قاشق خورشت پر ملات!
لیوان تان را از نوشیدنی پر می‌کند و ظرف اردو پر و پیمان تر را می‌گذارد برای‌تان. بعد فاتحانه می‌خندد و بشقاب ویژه را گیرد جلوی شما:
_ بفرمایید حاج اقا!
تشکر می کنید و ظرف را می‌گیرید اما….می‌گذاریدش جلوی مادر، لیوان نوشیدنی را هم، و ظرف اردو را….بعد بشقاب خالی مادر را بر می‌دارید برای خودتان ، یک کف گیر برنج می کشید:
_ دستتون درد نکنه! بفرمایید….بسم الله…

پ.ن۱:
« هر کس من را دوست دارد، پس همسرم را دوست بدارد
هر کس من را خوشحال می خواهد، پس همسرم را خوشحال کند.
هر کس من را احترام می کند، پس همسرم را احترام کند.
هر کس …»
گوش های ما نمی شنود، وگرنه من شک ندارد این حرف همه‌ی مردهای بهشتی است به آدم های روی زمین!

پ.ن۲: عکس نوشت: هوا ابری که بشود، و سوز سرما که بلند شود، کت‌تان هم مثل خودتان عاشق می شود! بغل کردن مادر را به گرم کردن شمای سرمایی ترجیح می دهد.

#اللهم_صل_علی_محمد_و_آل_محمد_و_عجل_فرجهم
#شهید_محمدرحیم_آقایی_پور
#شهید_منا
#بابانفسی
#زندگی_به_سبک_بابانفسی
#عاشقانه
#کس_در_همه_افاق_به_دلتنگی_من_نیست
#همسر_شهید
#لعنت_بر_آل_سعود
#امید_غریبان_تنها_کجایی